Hieronder doet Johannes Van Aesvoert zijn levensverhaal. Door de ouderdom van dit document zijn enkele woorden verdwenen. Kun jij ze aanvullen?

Vul in met de correcte woorden of getallen.

Vul de gaten correct in. Druk daarna op "Antwoord controleren" om de antwoorden te laten controleren. Gebruik de "Hints"-knop om een extra letter te krijgen, wanneer je het lastig vindt om een antwoord te geven. Je kunt ook op de "[?]"-knop drukken om een aanwijzing te krijgen. Let op: je verliest punten, wanneer je om hints of aanwijzingen vraagt!
Kies uit: rijk - 14 - schildknaap - schildknaap - joust -man - ridder - page - ridder - zwaard - sporen - 18


Mijn leven? Ja, waar moet ik beginnen…. Misschien begin ik het best bij mijn geboorte. Mijn vader heet Filip Van Aesvoert en mijn moeder heet Isabella Van Ingen. Ze zijn beiden van adel en dat zorgt er dus voor dat ook ik, Johannes Van Aesvoert, van adel ben. Zoals alle ridders, ben ook ik een . Mijn uitrusting moet ik zelf betalen, ik ben dus nogal . Een simpele boer kan geen ridder worden….

Mijn loopbaan als ridder begon al vroeg. Zoals iedereen die ridder wil worden, begon ook ik als . Ik leerde paardrijden en oefende in behendigheid. Ik werd eigenlijk vooral fysiek getraind, zodat ik later goed zou kunnen vechten. Daarnaast was ik ook dienaar in kastelen en paleizen. Zo leerde ik van alles bij over het leven aan het hof en leerde ik hoe ik mij hoorde te gedragen.

Toen ik jaar was, werd ik . Ik werd eigenlijk het ‘hulpje’ van mijn heer. Ik moest altijd bij hem zijn, ook tijdens veldslagen. Er werd vooral van mij verwacht dat ik de uitrusting van mijn heer verzorgde, zijn wonden verzorgde, zijn paarden en honden schoonhield en eten gaf, hem vergezelde bij de jacht…. Daarnaast leerde ik ook worstelen, kreeg ik les in krijgskunst, leerde ik omgaan met wapens…. Ik leerde dus alles wat ik nodig had om een goede ridder te worden. Ik moest ook het schild van mijn heer dragen, vandaar de naam ‘’.

Toen ik jaar was, werd ik tot geslagen omdat ik me bewezen had in de strijd. Ik herinner het mij nog goed, die ‘ridderslag’. Mijn heer legde zijn zwaard op mijn beide schouders en vanaf die dag mocht ik mezelf ‘’ noemen. Sommige mensen hebben dat geluk niet en blijven de rest van hun leven schildknaap. Vanaf die dag mocht ik een en gouden dragen. Nu ben ik 25 jaar en nog steeds een trotse ridder.

Een ridder vecht niet enkel op het slagveld, maar ook op toernooien. Dat zijn eigenlijk grote sportevenementen in mijn tijd. Toernooien duren soms een week of nog langer en er wordt gegeten, gelachen, gefeest, maar ook gevochten. Er zijn twee soorten gevechten. Enerzijds heb je de ‘’ (je weet wel, twee ridders die op elkaar afstormen met lansen) en anderzijds heb je de strijd tussen twee groepen ridders (groepen van maximum 40 ridders). Soms wordt er gevochten met botte wapens, soms met scherpe. Zo vielen er dan wel eens gewonden of doden. ‘Sporten is gezond’, zeggen ze dan….